follow from another instance
Not on this instance? Enter your own instance's domain to go straight to following c/filmikiipodcasty@szmer.info there.
preview
cross-postowane z: szmer.info/post/16728561
cross-postowane z: szmer.info/post/16728559
W ramach LORE anarchizmu wygłoszony został wykład o historii anarchizmu. Nagranie z tego można odnaleźć na kanałach FA Wrocław na:
cross-postowane z: szmer.info/post/16728561
cross-postowane z: szmer.info/post/16728559
W ramach LORE anarchizmu wygłoszony został wykład o historii anarchizmu. Nagranie z tego można odnaleźć na kanałach FA Wrocław na:
preview
Kolejna ciekawa kobieta.
Dla kontekstu: Wolność i pokój to anarchistyczna grupa z lat '80. Kobiety ciekawie opowiadają m.in. o tym, że męscy działacze tej grupy już sami się zareklamowali lata temu.
WiP to w pewnym sensie początek anarchizmu, który teraz, 40 lat później, jest w Polsce.
Kolejna ciekawa kobieta.
Dla kontekstu: Wolność i pokój to anarchistyczna grupa z lat '80. Kobiety ciekawie opowiadają m.in. o tym, że męscy działacze tej grupy już sami się zareklamowali lata temu.
WiP to w pewnym sensie początek anarchizmu, który teraz, 40 lat później, jest w Polsce.
preview
Ciekawa kobieta, ciekawie się jej słucha. Dowiedziałem się o niej, gdy przeczytałem, że w 1990 roku (przed powstaniem!) pisała o Zapatystkach.
Ciekawa kobieta, ciekawie się jej słucha. Dowiedziałem się o niej, gdy przeczytałem, że w 1990 roku (przed powstaniem!) pisała o Zapatystkach.
preview
cross-posted from: szmer.info/post/16403601
Gideon Levy w rozmowie z Owenem Jonesem.
O Netanyahu:
„Jedyny wniosek, jaki można wyciągnąć, słuchając izraelskiego premiera, jest taki, że ofiarami — jedynymi ofiarami — na Bliskim Wschodzie są Izraelczycy. Nikt inny. Co by się stało, gdyby premier choć raz powiedział coś również o dwóch milionach ludzi w Gazie? O setkach tysięcy ludzi w Libanie? Nic. Tylko my jesteśmy ofiarami i tylko my jesteśmy bohaterami.”
O wyborach:
„To niezwykłe, że po tych trzech latach, po katastrofie 7 października i po ludobójstwie w Gazie Netanyahu nadal jest pełnoprawnym kandydatem w wyborach. To naprawdę zdumiewające.
Nie oczekujcie jednak, że kiedy Netanyahu odejdzie, Izrael stanie się rajem. Od lat powtarzam: problemem nie jest Netanyahu. Problemem jest polityka Izraela, zasady Izraela i społeczeństwo Izraela.”
O izraelskiej debacie publicznej:
„Dyskurs, który istnieje dziś w Izraelu, nie byłby uznany za dopuszczalny w żadnym europejskim kraju. Politycy — ważni, centralni politycy — mówią o ludobójstwie, o czystkach etnicznych, są dumni ze zniszczenia Gazy i konkurują między sobą o to, kto jest z niego bardziej dumny.
Wzywa się do zabijania Palestyńczyków, do transferu, do ludobójstwa. Nie ma już żadnych granic. To wszystko stało się dopuszczalną częścią debaty.”
O kampanii wyborczej:
„Gaza nie znajduje się w programie żadnej żydowskiej partii. Z jednej strony Gaza całkowicie znika z debaty, a z drugiej rasistowski język staje się czymś normalnym. Dokąd my zmierzamy?”
O izraelskiej opozycji:
„Przede wszystkim nie nazywałbym ich opozycją. Czemu właściwie się sprzeciwiają? Żadne z nich nie sprzeciwiało się wojnie w Gazie. Żadne nie sprzeciwiało się ludobójstwu — ani nawet nie uznało, że do niego doszło. Żadne nie sprzeciwiało się wojnie w Libanie. Żadne nie sprzeciwiało się wojnie z Iranem.
Tak, sprzeciwiają się Benjaminowi Netanyahu. Ale nie mają żadnego alternatywnego planu. Zapytajcie ich, co powinno stać się z Gazą — nie dostaniecie odpowiedzi. Zapytajcie, co powinno stać się z Zachodnim Brzegiem — nie dostaniecie odpowiedzi.”
O ewentualnej zmianie władzy:
„Retoryka będzie inna, oczywiście. Ale nie na tyle, żeby naprawdę coś zmienić.
Rządy Zachodu bardzo chcą poprawić stosunki z Izraelem. Nowy premier da im do tego pretekst. Zostanie przyjęty jak bohater — w Białym Domu, na Downing Street, w Europie. Pojawi się nadzieja: wreszcie ktoś bardziej cywilizowany niż Netanyahu, bez Smotricha i Ben Gvira.
A po krótszym lub dłuższym czasie Zachód zrozumie, że dostał mniej więcej to samo.”
O reakcji Izraela na „NAZA”:
„Nie pamiętam czegoś takiego. To było bezprecedensowe. I ta histeria mnie pociesza, bo być może po raz pierwszy Izraelczycy czują i przyznają, że coś poszło nie tak.
Gdyby byli naprawdę przekonani o swojej racji, gdyby naprawdę byli przekonani, że nie było ludobójstwa — po co całe to zamieszanie?
Myślę, że gdzieś z tyłu głowy znacznie więcej Izraelczyków zaczyna czuć, że coś pali im się pod stopami. Nie przyznają tego, ale skala tej histerii coś pokazuje.”
I dalej:
„Z jednej strony mówią: to wszystko kłamstwa. Z drugiej: to zdrada. Sami nie są już pewni, której wersji się trzymać.
Wiedzą, że większość z tego nie jest kłamstwem, ale bardzo trudno jest to przyznać. Więc oskarżmy ich o zdradę.
To ostatnia próba podtrzymania wyparcia. I ten film może odegrać rolę w przełamaniu tego wyparcia raz na zawsze.”
O samym filmie:
„Nie wiem wszystkiego o tym, co wydarzyło się w Gazie. Nie byłem tam. Mój rząd nie pozwala mi tam wjechać. Wiem bardzo niewiele o tym, co naprawdę się tam wydarzyło.
Ten film da mi nowe myśli, nowe narzędzia, żeby zrozumieć, jak straszne było to, co się stało. Bardzo chcę go zobaczyć. Jestem pewien, że zaszokuje nawet mnie — kogoś, komu wydaje się, że przynajmniej w ogólnym zarysie wie, co wydarzyło się w Gazie.”
Ale Levy nie wierzy, że wielu Izraelczyków zrobi to samo:
„Obejrzą go ci, którzy są ciekawi i chcą wiedzieć. A to bardzo niewielka mniejszość izraelskiego społeczeństwa.
Większość nie chce wiedzieć.
Film będzie dostępny za darmo w internecie, więc każdy będzie miał do niego dostęp. Ale znając Izraelczyków, większość nawet nie spróbuje go obejrzeć. Będę bardzo szczęśliwy, jeśli zrobi to więcej niż pięć procent.”
O Gazie:
Levy opowiada też o swoim znajomym, byłym kierowcy taksówki z Gazy — mężczyźnie po sześćdziesiątce, po udarze, który od trzech lat mieszka w namiocie, bez prądu i bieżącej wody.
„Nie mogę powiedzieć, że głoduje. Ale to nie jest życie człowieka. W żadnym znaczeniu tego słowa.
I nie jest wyjątkiem. Tak wygląda życie większości ludzi w Gazie.
Najbardziej przerażające jest to, że za każdym razem, kiedy do niego dzwonię, słyszę dokładnie ten sam opis. Nic się nie zmienia. I zaczynam się bać, że przez kolejne trzy lata również nic się nie zmieni.
Nikt się tym nie interesuje. Gaza została zapomniana.”
„Izrael chce, żeby Gaza pozostała rozbitą społecznością, bez funkcjonujących instytucji. Dlaczego zniszczono meczety, szpitale, szkoły, schronienia, centra kultury? Po to, żeby zniszczyć ją jako społeczeństwo.
Nie sądzę, żeby Izrael był w stanie przeprowadzić pełne czystki etniczne, bo nie ma państwa, które przyjmie dwa miliony ludzi. Ale mogą pozostać w tych obozach. Bóg wie jak długo.”
O Zachodnim Brzegu:
„Zmierzamy tam w tym samym kierunku co w Gazie, tylko znacznie wolniej. Cel jest ten sam.
Życie na Zachodnim Brzegu również nie jest dziś normalnym ludzkim życiem. I będzie coraz gorzej.
Nie wykluczam, że będzie się to pogarszać stopniowo: czystki etniczne tutaj, czystki etniczne tam. Już teraz dziesiątki społeczności opuściły swoje miejscowości.
Pytanie brzmi: jak długo Palestyńczycy będą jeszcze w stanie przetrwać?”
I na koniec:
„Przepraszam, że jestem tak pesymistyczny. Wiem, że brzmię strasznie. Ale robię wszystko, żeby znaleźć jakąś nadzieję i niestety jej nie znajduję.
Bardzo chciałbym się całkowicie mylić.”
—
Pełna rozmowa: Owen Jones / Gideon Levy
„Israel Is PANICKING Over Gaza Film — Courageous Israeli Journalist Gideon Levy Explains Why”
cross-posted from: szmer.info/post/16403601
Gideon Levy w rozmowie z Owenem Jonesem.
O Netanyahu:
„Jedyny wniosek, jaki można wyciągnąć, słuchając izraelskiego premiera, jest taki, że ofiarami — jedynymi ofiarami — na Bliskim Wschodzie są Izraelczycy. Nikt inny. Co by się stało, gdyby premier choć raz powiedział coś również o dwóch milionach ludzi w Gazie? O setkach tysięcy ludzi w Libanie? Nic. Tylko my jesteśmy ofiarami i tylko my jesteśmy bohaterami.”
O wyborach:
„To niezwykłe, że po tych trzech latach, po katastrofie 7 października i po ludobójstwie w Gazie Netanyahu nadal jest pełnoprawnym kandydatem w wyborach. To naprawdę zdumiewające.
Nie oczekujcie jednak, że kiedy Netanyahu odejdzie, Izrael stanie się rajem. Od lat powtarzam: problemem nie jest Netanyahu. Problemem jest polityka Izraela, zasady Izraela i społeczeństwo Izraela.”
O izraelskiej debacie publicznej:
„Dyskurs, który istnieje dziś w Izraelu, nie byłby uznany za dopuszczalny w żadnym europejskim kraju. Politycy — ważni, centralni politycy — mówią o ludobójstwie, o czystkach etnicznych, są dumni ze zniszczenia Gazy i konkurują między sobą o to, kto jest z niego bardziej dumny.
Wzywa się do zabijania Palestyńczyków, do transferu, do ludobójstwa. Nie ma już żadnych granic. To wszystko stało się dopuszczalną częścią debaty.”
O kampanii wyborczej:
„Gaza nie znajduje się w programie żadnej żydowskiej partii. Z jednej strony Gaza całkowicie znika z debaty, a z drugiej rasistowski język staje się czymś normalnym. Dokąd my zmierzamy?”
O izraelskiej opozycji:
„Przede wszystkim nie nazywałbym ich opozycją. Czemu właściwie się sprzeciwiają? Żadne z nich nie sprzeciwiało się wojnie w Gazie. Żadne nie sprzeciwiało się ludobójstwu — ani nawet nie uznało, że do niego doszło. Żadne nie sprzeciwiało się wojnie w Libanie. Żadne nie sprzeciwiało się wojnie z Iranem.
Tak, sprzeciwiają się Benjaminowi Netanyahu. Ale nie mają żadnego alternatywnego planu. Zapytajcie ich, co powinno stać się z Gazą — nie dostaniecie odpowiedzi. Zapytajcie, co powinno stać się z Zachodnim Brzegiem — nie dostaniecie odpowiedzi.”
O ewentualnej zmianie władzy:
„Retoryka będzie inna, oczywiście. Ale nie na tyle, żeby naprawdę coś zmienić.
Rządy Zachodu bardzo chcą poprawić stosunki z Izraelem. Nowy premier da im do tego pretekst. Zostanie przyjęty jak bohater — w Białym Domu, na Downing Street, w Europie. Pojawi się nadzieja: wreszcie ktoś bardziej cywilizowany niż Netanyahu, bez Smotricha i Ben Gvira.
A po krótszym lub dłuższym czasie Zachód zrozumie, że dostał mniej więcej to samo.”
O reakcji Izraela na „NAZA”:
„Nie pamiętam czegoś takiego. To było bezprecedensowe. I ta histeria mnie pociesza, bo być może po raz pierwszy Izraelczycy czują i przyznają, że coś poszło nie tak.
Gdyby byli naprawdę przekonani o swojej racji, gdyby naprawdę byli przekonani, że nie było ludobójstwa — po co całe to zamieszanie?
Myślę, że gdzieś z tyłu głowy znacznie więcej Izraelczyków zaczyna czuć, że coś pali im się pod stopami. Nie przyznają tego, ale skala tej histerii coś pokazuje.”
I dalej:
„Z jednej strony mówią: to wszystko kłamstwa. Z drugiej: to zdrada. Sami nie są już pewni, której wersji się trzymać.
Wiedzą, że większość z tego nie jest kłamstwem, ale bardzo trudno jest to przyznać. Więc oskarżmy ich o zdradę.
To ostatnia próba podtrzymania wyparcia. I ten film może odegrać rolę w przełamaniu tego wyparcia raz na zawsze.”
O samym filmie:
„Nie wiem wszystkiego o tym, co wydarzyło się w Gazie. Nie byłem tam. Mój rząd nie pozwala mi tam wjechać. Wiem bardzo niewiele o tym, co naprawdę się tam wydarzyło.
Ten film da mi nowe myśli, nowe narzędzia, żeby zrozumieć, jak straszne było to, co się stało. Bardzo chcę go zobaczyć. Jestem pewien, że zaszokuje nawet mnie — kogoś, komu wydaje się, że przynajmniej w ogólnym zarysie wie, co wydarzyło się w Gazie.”
Ale Levy nie wierzy, że wielu Izraelczyków zrobi to samo:
„Obejrzą go ci, którzy są ciekawi i chcą wiedzieć. A to bardzo niewielka mniejszość izraelskiego społeczeństwa.
Większość nie chce wiedzieć.
Film będzie dostępny za darmo w internecie, więc każdy będzie miał do niego dostęp. Ale znając Izraelczyków, większość nawet nie spróbuje go obejrzeć. Będę bardzo szczęśliwy, jeśli zrobi to więcej niż pięć procent.”
O Gazie:
Levy opowiada też o swoim znajomym, byłym kierowcy taksówki z Gazy — mężczyźnie po sześćdziesiątce, po udarze, który od trzech lat mieszka w namiocie, bez prądu i bieżącej wody.
„Nie mogę powiedzieć, że głoduje. Ale to nie jest życie człowieka. W żadnym znaczeniu tego słowa.
I nie jest wyjątkiem. Tak wygląda życie większości ludzi w Gazie.
Najbardziej przerażające jest to, że za każdym razem, kiedy do niego dzwonię, słyszę dokładnie ten sam opis. Nic się nie zmienia. I zaczynam się bać, że przez kolejne trzy lata również nic się nie zmieni.
Nikt się tym nie interesuje. Gaza została zapomniana.”
„Izrael chce, żeby Gaza pozostała rozbitą społecznością, bez funkcjonujących instytucji. Dlaczego zniszczono meczety, szpitale, szkoły, schronienia, centra kultury? Po to, żeby zniszczyć ją jako społeczeństwo.
Nie sądzę, żeby Izrael był w stanie przeprowadzić pełne czystki etniczne, bo nie ma państwa, które przyjmie dwa miliony ludzi. Ale mogą pozostać w tych obozach. Bóg wie jak długo.”
O Zachodnim Brzegu:
„Zmierzamy tam w tym samym kierunku co w Gazie, tylko znacznie wolniej. Cel jest ten sam.
Życie na Zachodnim Brzegu również nie jest dziś normalnym ludzkim życiem. I będzie coraz gorzej.
Nie wykluczam, że będzie się to pogarszać stopniowo: czystki etniczne tutaj, czystki etniczne tam. Już teraz dziesiątki społeczności opuściły swoje miejscowości.
Pytanie brzmi: jak długo Palestyńczycy będą jeszcze w stanie przetrwać?”
I na koniec:
„Przepraszam, że jestem tak pesymistyczny. Wiem, że brzmię strasznie. Ale robię wszystko, żeby znaleźć jakąś nadzieję i niestety jej nie znajduję.
Bardzo chciałbym się całkowicie mylić.”
—
Pełna rozmowa: Owen Jones / Gideon Levy
„Israel Is PANICKING Over Gaza Film — Courageous Israeli Journalist Gideon Levy Explains Why”
preview
cross-posted from: szmer.info/post/15993115
Adres strony odcinka: …spotify.com/…/Orze-na-zielono--Rozliczamy-obietn…
Plik multimedialny: anchor.fm/…/https%3A%2F%2Fd3ctxlq1ktw2nl.cloudfro…
cross-posted from: szmer.info/post/15993115
Adres strony odcinka: …spotify.com/…/Orze-na-zielono--Rozliczamy-obietn…
Plik multimedialny: anchor.fm/…/https%3A%2F%2Fd3ctxlq1ktw2nl.cloudfro…
preview
W trakcie Autonomous Bookfair Wrocław odbyło się spotkanie nt. książki “Narodziny wszystkiego. Nowa historia ludzkości” Davida Graebera oraz archeologa Davida Wengrowa.
Dziś zostało wrzucone nagranie z tego spotkania, by w 6. rocznicę śmierci przypomnieć postać znanego antropologa oraz anarchisty, Davida Graebera. Autor książek takich jak m.in. “Dług”, “Praca bez sensu”, “Fragmenty antropologii anarchistycznej”.
Zapraszamy do zapoznania się.
YouTube: www.youtube.com/watch?v=9sniHlaWjQM PeerTube: kolektiva.media/w/uqnhHgzyY2gtJ9UH7ekKjZ
W trakcie Autonomous Bookfair Wrocław odbyło się spotkanie nt. książki “Narodziny wszystkiego. Nowa historia ludzkości” Davida Graebera oraz archeologa Davida Wengrowa.
Dziś zostało wrzucone nagranie z tego spotkania, by w 6. rocznicę śmierci przypomnieć postać znanego antropologa oraz anarchisty, Davida Graebera. Autor książek takich jak m.in. “Dług”, “Praca bez sensu”, “Fragmenty antropologii anarchistycznej”.
Zapraszamy do zapoznania się.
YouTube: www.youtube.com/watch?v=9sniHlaWjQM PeerTube: kolektiva.media/w/uqnhHgzyY2gtJ9UH7ekKjZ
preview
Jest to zapis dyskusji, która odbyła się podczas Zjazdu Anarchistek w lutym 2026 roku we Wrocławiu. Dyskusja obejmowała temat rewolucji społecznej: czym dla nas jest, do czego chcemy dążyć jako kobiecy ruch anarchistyczny.
Jest to zapis dyskusji, która odbyła się podczas Zjazdu Anarchistek w lutym 2026 roku we Wrocławiu. Dyskusja obejmowała temat rewolucji społecznej: czym dla nas jest, do czego chcemy dążyć jako kobiecy ruch anarchistyczny.
preview
cross-postowane z: szmer.info/post/15493930
cross-postowane z: szmer.info/post/15493929
Wykład Haliny Wałkiewicz na Zjeździe Anarchistek we Wrocławiu w lutym 2026 roku. Wałkiewicz przybliża postacie kobiet - anarchistek: Louise Michell, Marii Nikiforowej, Olgi Taratuty, Marii Orsetti i Karoliny Marek. Oraz opowiada o grupach kobiecych, które powstały jako grupy propagujące anarchizm. Zjazd Anarchistek to inicjatywa Kobiecej Społeczności Federacji Anarchistycznej Wrocław i osób z innych organizacji, które postanowiły razem stworzyć to wydarzenie. Wkrótce opublikujemy kolejne wykłady z tego dnia.
cross-postowane z: szmer.info/post/15493930
cross-postowane z: szmer.info/post/15493929
Wykład Haliny Wałkiewicz na Zjeździe Anarchistek we Wrocławiu w lutym 2026 roku. Wałkiewicz przybliża postacie kobiet - anarchistek: Louise Michell, Marii Nikiforowej, Olgi Taratuty, Marii Orsetti i Karoliny Marek. Oraz opowiada o grupach kobiecych, które powstały jako grupy propagujące anarchizm. Zjazd Anarchistek to inicjatywa Kobiecej Społeczności Federacji Anarchistycznej Wrocław i osób z innych organizacji, które postanowiły razem stworzyć to wydarzenie. Wkrótce opublikujemy kolejne wykłady z tego dnia.
preview
Jak żyć na pustyni znaczeń.
Linki:
Patronite: patronite.pl/mistycyzmpopkult…
Blog: mistycyzmpopkulturowy.blogspot…
Fanpage: / mistycyzmpopkulturowy
Twitter: / mistpopk
Ko-fi: ko-fi.com/mistypop/
Muzyka: Aaron Kenny – Parisian Cafe Citizen Sleeper OST – Sleeper Routine OST – Hydro Music 2 (Version 2) Dark Ambient Hour Meditations - Circumference (4 Hz Theta Binaural Ambience) Routine OST – Adams Theme (Moon Walk 2) Mick Gordon – No Gravity Lunacid OST – Blood Music provided by Chillhop Music Leavv - Valley chll.to/906f6c50
Jak żyć na pustyni znaczeń.
Linki:
Patronite: patronite.pl/mistycyzmpopkult…
Blog: mistycyzmpopkulturowy.blogspot…
Fanpage: / mistycyzmpopkulturowy
Twitter: / mistpopk
Ko-fi: ko-fi.com/mistypop/
Muzyka: Aaron Kenny – Parisian Cafe Citizen Sleeper OST – Sleeper Routine OST – Hydro Music 2 (Version 2) Dark Ambient Hour Meditations - Circumference (4 Hz Theta Binaural Ambience) Routine OST – Adams Theme (Moon Walk 2) Mick Gordon – No Gravity Lunacid OST – Blood Music provided by Chillhop Music Leavv - Valley chll.to/906f6c50
preview
Etyka Anarchistyczna - 3. rozdział książki Piotra Kropotkina * Wielkie podziękowania dla lektorów trzech pierwszych rozdziałów. W tej chwili nie mamy nagranych kolejnych. Prosimy o kontakt, jeśli ktosia chciałaby w tym pomóc.
Zapraszamy do dzielenia się przemyśleniami w komentarzach.
Fragment: Widzieliśmy, że pochodzenie wszystkich postępków ludzkich jest wspólne (postępków świadomych, później mówić będziemy o przyzwyczajeniach, które spełnia się nieświadomie). Czyny, które uważamy za złe, i te, które oznaczamy mianem dobrych, wielkie poświęcenia i drobne łotrostwa, wszystkie wypływają z jednego i tego samego źródła . Wszystkie spełniamy po to, by zadowolić nasze przyrodzone popędy, wszystkie mają na celu przysporzenie zadowolenia lub uniknięcie przykrości.
W rozdziale poprzednim spośród wielkiej masy postępków ludzkich przytoczyliśmy przykłady, mogące służyć jako potwierdzenie powyższego twierdzenia.
Łatwo zrozumieć, że takie wyjaśnienie musiało wywołać oburzenie osób, stojących na stanowisku religijnym. Nie pozostawia ono, bowiem miejsca dla elementu nadprzyrodzonego odrzuca ideę nieśmiertelności duszy.
Jeżeli wziąć pod uwagę, że ludzie ci wyrośli wśród przesądów, że do nauki, która ich tak często oszukiwała, mieli niewielkie zaufanie, że kierowali się bardziej uczuciem, niż myślą - to zrozumiemy łatwo, dlaczego musieli odrzucić to wyjaśnienie.
Ale co mamy sądzić o dawnych i współczesnych rewolucjonistach, którzy z powyższego wyjaśnienia postępków ludzkich (teorii egoizmu, jak można by powiedzieć), śpieszyli wyciągnąć wniosek: „precz z moralnością”?
Co mamy sądzić o ludziach, którzy na podstawie tej teorii twierdzą, że wszystkie postępki ludzkie są jednakowej wartości, to jest że nie są ani dobre ani złe? A więc na przykład stawiają oni na tym samym miejscu człowieka, który ratuje tonącego z narażeniem własnego życia z postępkiem zbrodniarza, który aby zrabować zegarek, topi swą ofiarę; lub też przyrównują bohatera, który poświęciwszy całe swe życie sprawie wyzwolenia ludzkości, kończy na szubienicy, do nicponia, okradającego swych towarzyszy. Rozumowanie swe opierają na zasadzie, że wszyscy ludzie działają pod wpływem tej samej pobudki: pogoni za własnym zadowoleniem.
Tekst dostępny na AnarchoBibliotece pl.anarchistlibraries.net/…/piotr-kropotkin-etyka…
(nie mylić z obszerną książką pt. "Etyka" tego samego autora).
Etyka Anarchistyczna - 3. rozdział książki Piotra Kropotkina * Wielkie podziękowania dla lektorów trzech pierwszych rozdziałów. W tej chwili nie mamy nagranych kolejnych. Prosimy o kontakt, jeśli ktosia chciałaby w tym pomóc.
Zapraszamy do dzielenia się przemyśleniami w komentarzach.
Fragment: Widzieliśmy, że pochodzenie wszystkich postępków ludzkich jest wspólne (postępków świadomych, później mówić będziemy o przyzwyczajeniach, które spełnia się nieświadomie). Czyny, które uważamy za złe, i te, które oznaczamy mianem dobrych, wielkie poświęcenia i drobne łotrostwa, wszystkie wypływają z jednego i tego samego źródła . Wszystkie spełniamy po to, by zadowolić nasze przyrodzone popędy, wszystkie mają na celu przysporzenie zadowolenia lub uniknięcie przykrości.
W rozdziale poprzednim spośród wielkiej masy postępków ludzkich przytoczyliśmy przykłady, mogące służyć jako potwierdzenie powyższego twierdzenia.
Łatwo zrozumieć, że takie wyjaśnienie musiało wywołać oburzenie osób, stojących na stanowisku religijnym. Nie pozostawia ono, bowiem miejsca dla elementu nadprzyrodzonego odrzuca ideę nieśmiertelności duszy.
Jeżeli wziąć pod uwagę, że ludzie ci wyrośli wśród przesądów, że do nauki, która ich tak często oszukiwała, mieli niewielkie zaufanie, że kierowali się bardziej uczuciem, niż myślą - to zrozumiemy łatwo, dlaczego musieli odrzucić to wyjaśnienie.
Ale co mamy sądzić o dawnych i współczesnych rewolucjonistach, którzy z powyższego wyjaśnienia postępków ludzkich (teorii egoizmu, jak można by powiedzieć), śpieszyli wyciągnąć wniosek: „precz z moralnością”?
Co mamy sądzić o ludziach, którzy na podstawie tej teorii twierdzą, że wszystkie postępki ludzkie są jednakowej wartości, to jest że nie są ani dobre ani złe? A więc na przykład stawiają oni na tym samym miejscu człowieka, który ratuje tonącego z narażeniem własnego życia z postępkiem zbrodniarza, który aby zrabować zegarek, topi swą ofiarę; lub też przyrównują bohatera, który poświęciwszy całe swe życie sprawie wyzwolenia ludzkości, kończy na szubienicy, do nicponia, okradającego swych towarzyszy. Rozumowanie swe opierają na zasadzie, że wszyscy ludzie działają pod wpływem tej samej pobudki: pogoni za własnym zadowoleniem.
Tekst dostępny na AnarchoBibliotece pl.anarchistlibraries.net/…/piotr-kropotkin-etyka…
(nie mylić z obszerną książką pt. "Etyka" tego samego autora).
preview
Lew Nikołajewicz Tołstoj – rosyjski powieściopisarz, dramaturg, krytyk literacki, myśliciel, pedagog. Jeden z najwybitniejszych przedstawicieli realizmu w literaturze europejskiej. Klasyk literatury rosyjskiej i światowej. I to o nim wykładać będzie Ewelina Sobczyk Podleszańska przypominając jego twórczość, ale również i życie osobiste, które do banalnych nie należało. Autor “Wojny i pokoju”, “Anny Kareniny” i “Zmartwychwstania” - Lew Tołstoj pisał “Człowiek nad niczym nie ma władzy, póki boi się śmierci. A kto się jej nie boi, do tego należy wszystko”… Lew Tołstoj bardzo bał się śmierci… Z Eweliną Sobczyk Podleszańska rozmawia Marek Mierzwiak.
Lew Nikołajewicz Tołstoj – rosyjski powieściopisarz, dramaturg, krytyk literacki, myśliciel, pedagog. Jeden z najwybitniejszych przedstawicieli realizmu w literaturze europejskiej. Klasyk literatury rosyjskiej i światowej. I to o nim wykładać będzie Ewelina Sobczyk Podleszańska przypominając jego twórczość, ale również i życie osobiste, które do banalnych nie należało. Autor “Wojny i pokoju”, “Anny Kareniny” i “Zmartwychwstania” - Lew Tołstoj pisał “Człowiek nad niczym nie ma władzy, póki boi się śmierci. A kto się jej nie boi, do tego należy wszystko”… Lew Tołstoj bardzo bał się śmierci… Z Eweliną Sobczyk Podleszańska rozmawia Marek Mierzwiak.
preview
cross-postowane z: szmer.info/post/14602126
“Mieszkanie prawem a nie towarem”
Żyjemy w czasach gdzie mieszkań jest mnóstwo, sklepów nie brakuje i wciąż powstają nowe apartamenty czy osiedla.
Są jednak tacy ludzie którzy nie godzą się na zależność od władzy, nie godzą się na eksmitowanie ludzi i działalność bezwzględnych deweloperów - ruch squaterski.
Dla wielu squat to synonim przysłowiowej “menelni”, a squatersi to zbiór degeneratów ale czy napewno tak jest?
Czy mieszkanie, dostęp do wody i inne pierwszorzędne potrzeby powinny być towarem? Powinny być moneta przetargową i niekiedy luksusem?
Czy jako społeczeństwo jesteśmy w stanie sami sobie zagwarantować godne życie, na swoich zasadach?
W tym odcinku Cezary Mrowiec rozmawia z Profesorem Ulicy o historii, idei i wartościach które przyświecają całemu ruchowi squaterskiemu, a także o deweloperce, i polityce mieszkaniowej.
Profesor Ulicy, społecznie manifestuje walkę z deweloperką i opowiada się za ruchami squaterskimi których jest głosem. Mieszkał na niejednym i aktywnie brał udział w tym życiu - zna temat od podszewki.
Jeśli ciekawi was ten temat, to zapraszamy serdecznie do odsłuchu!
#squat#rozmowa#mieszkanieprawem
cross-postowane z: szmer.info/post/14602126
“Mieszkanie prawem a nie towarem”
Żyjemy w czasach gdzie mieszkań jest mnóstwo, sklepów nie brakuje i wciąż powstają nowe apartamenty czy osiedla.
Są jednak tacy ludzie którzy nie godzą się na zależność od władzy, nie godzą się na eksmitowanie ludzi i działalność bezwzględnych deweloperów - ruch squaterski.
Dla wielu squat to synonim przysłowiowej “menelni”, a squatersi to zbiór degeneratów ale czy napewno tak jest?
Czy mieszkanie, dostęp do wody i inne pierwszorzędne potrzeby powinny być towarem? Powinny być moneta przetargową i niekiedy luksusem?
Czy jako społeczeństwo jesteśmy w stanie sami sobie zagwarantować godne życie, na swoich zasadach?
W tym odcinku Cezary Mrowiec rozmawia z Profesorem Ulicy o historii, idei i wartościach które przyświecają całemu ruchowi squaterskiemu, a także o deweloperce, i polityce mieszkaniowej.
Profesor Ulicy, społecznie manifestuje walkę z deweloperką i opowiada się za ruchami squaterskimi których jest głosem. Mieszkał na niejednym i aktywnie brał udział w tym życiu - zna temat od podszewki.
Jeśli ciekawi was ten temat, to zapraszamy serdecznie do odsłuchu!
#squat#rozmowa#mieszkanieprawem
preview
Głosując w wyborach nie uczestniczymy we władzy, lecz wyrażamy zgodę, by nami rządzono. W kapitalistycznej nowoczesności władza nie jest sprawowana w naszym interesie, lecz w interesie prywatnej własności. Doszliśmy do momentu, w którym dalsze trwanie tego układu zagraża przetrwaniu Planety. Czy czas na zmianę i powrót do punktu wyjścia? W najnowszej książce, która ukaże się w 2027 roku, dr hab. Jan Sowa stawia radykalną diagnozę przyczyn narastania zjawiska populizmu, wywraca do góry nogami schematy myślenia o demokracji i proponuje zaskakujące rozwiązanie. Druga część rozmowy wokół książki dotyczy sortycji, czyli systemu, w którym rządzących się nie wybiera, ale losuje spośród ogółu obywatelek i obywateli.
Głosując w wyborach nie uczestniczymy we władzy, lecz wyrażamy zgodę, by nami rządzono. W kapitalistycznej nowoczesności władza nie jest sprawowana w naszym interesie, lecz w interesie prywatnej własności. Doszliśmy do momentu, w którym dalsze trwanie tego układu zagraża przetrwaniu Planety. Czy czas na zmianę i powrót do punktu wyjścia? W najnowszej książce, która ukaże się w 2027 roku, dr hab. Jan Sowa stawia radykalną diagnozę przyczyn narastania zjawiska populizmu, wywraca do góry nogami schematy myślenia o demokracji i proponuje zaskakujące rozwiązanie. Druga część rozmowy wokół książki dotyczy sortycji, czyli systemu, w którym rządzących się nie wybiera, ale losuje spośród ogółu obywatelek i obywateli.
preview
Głosując w wyborach nie uczestniczymy we władzy, lecz wyrażamy zgodę, by nami rządzono. W kapitalistycznej nowoczesności władza nie jest sprawowana w naszym interesie, lecz w interesie prywatnej własności. Doszliśmy do momentu, w którym dalsze trwanie tego układu zagraża przetrwaniu Planety. Czy czas na zmianę i powrót do punktu wyjścia? W najnowszej książce, która ukaże się w 2027 roku, dr hab. Jan Sowa stawia radykalną diagnozę przyczyn narastania zjawiska populizmu, wywraca do góry nogami schematy myślenia o demokracji i proponuje zaskakujące rozwiązanie. Druga część rozmowy wokół książki dotyczy sortycji, czyli systemu, w którym rządzących się nie wybiera, ale losuje spośród ogółu obywatelek i obywateli.
Głosując w wyborach nie uczestniczymy we władzy, lecz wyrażamy zgodę, by nami rządzono. W kapitalistycznej nowoczesności władza nie jest sprawowana w naszym interesie, lecz w interesie prywatnej własności. Doszliśmy do momentu, w którym dalsze trwanie tego układu zagraża przetrwaniu Planety. Czy czas na zmianę i powrót do punktu wyjścia? W najnowszej książce, która ukaże się w 2027 roku, dr hab. Jan Sowa stawia radykalną diagnozę przyczyn narastania zjawiska populizmu, wywraca do góry nogami schematy myślenia o demokracji i proponuje zaskakujące rozwiązanie. Druga część rozmowy wokół książki dotyczy sortycji, czyli systemu, w którym rządzących się nie wybiera, ale losuje spośród ogółu obywatelek i obywateli.