0

Hops i jedziemy na wagoniku trendu (ale cóż, są gorsze trendy do naśladowania na tym świecie).

MY9ALBUMS

The sound that made Asia

Opheliac - Emilie Autumn
POST HUMAN: SURVIVAL HORROR - Bring Me the Horizon
Lighthouse - iamthemorning
THE DEATH OF PEACE OF MIND - Bad Omens
No Falling Stars and No Wishes - basnia
Pitfalls - Leprous
The Fragile - Nine Inch Nails
October Rust - Type O Negative
Disintegration - The Cure

my9albums 01—09
preview

Hops i jedziemy na wagoniku trendu (ale cóż, są gorsze trendy do naśladowania na tym świecie).

Wybór płyt stanowi słodki kompromis między dawną a dzisiejszą Asią. Ciekawa jestem, jak wy podchodzicie do wyboru - bardziej auto-archeologia czy stan na dzień dzisiejszy? 🤔

(wrzuciłam na fejsa, a o mastodonie zapomniałam, wstyd wztyd)

@musiczka @muzykametalowa #muzyka

Hops i jedziemy na wagoniku trendu (ale cóż, są gorsze trendy do naśladowania na tym świecie).

Wybór płyt stanowi słodki kompromis między dawną a dzisiejszą Asią. Ciekawa jestem, jak wy podchodzicie do wyboru - bardziej auto-archeologia czy stan na dzień dzisiejszy? 🤔

(wrzuciłam na fejsa, a o mastodonie zapomniałam, wstyd wztyd)

@musiczka @muzykametalowa #muzyka

0

CHELSEA WOLFE - NARZEKANKO

okładka płyty Chelsea Wolfe "The Dark" - artystka w czarnej powłóczystej sukience stoi na tle skał i sukulentów, wszystko jest przyciemnione i mroczne
preview

CHELSEA WOLFE - NARZEKANKO

[…]Głównym wrażeniem, które zostało mi w głowie, jest „radiowość” The Dark. Składają się na to dwa czynniki: lekka, indie-rockowa albo wręcz czasem pop-rockowa produkcja, w niczym nie przypominająca żadnego z poprzednich płyt Wolfe, i wokal artystki, która ewidentnie miała ochotę pobawić się swoim głosem, barwami, a nawet skalą (całkiem wysokie nuty tu wchodzą jak na nią). Żadna z tych rzeczy nie jest wadą sama w sobie, ale… Czy to w ogóle jest jeszcze Chelsea Wolfe? Przypadkowa słuchaczka naprawdę mogłaby mieć wątpliwości. Rozpoczynający album kawałek „Cold” równie dobrze mógłby się znaleźć na płycie jakiejś altpopowej damskiej grupy typu, nie wiem, The Last Dinner Party albo Paris Paloma (na ile znam te brzmienia, przyznam, że to nie moja działka), kolejny „Seethe” budzi we mnie irracjonalną złość, bo brzmi jak piosenka ukradziona od Florence Welch, „Halo” rozpoczyna się iście Lana del Rey-owym wersem („Get up, let’s go for a ride” – no przepraszam, ale skisłam trochę)… Gdzieś jeszcze po drodze przyszły mi do głowy porównania z Phoebe Bridgers i Aurorą – choć to ostatnie to prawdę mówiąc tylko niuans kilku wokaliz.

Ten szereg porównań wskazuje na zupełnie odmienny kierunek niż wcześniejsze nazwiska, które bym łączyła z Wolfe (Darkher, Frayle, A. A. Williams, nawet King Woman). Ale równocześnie zarysowuje on inny problem. Co bym nie myślała o takich płytach jak Pain Is Beauty czy Abyss, to jedno jest pewne – nigdy w życiu nie miałam poczucia, że Wolfe od kogoś zrzyna. Wręcz przeciwnie, tak jak napisałam wcześniej, to inni zrzynali od niej! A tutaj nagle po raz pierwszy mam poczucie, że to Chelsea inspiruje się innymi osobami.[…]

Całość: https://19czwartych.art.blog/2026/08/22/chelsea-wolfe-narzekanko/

@musiczka #chelseawolfe #thedark #muzyka

CHELSEA WOLFE - NARZEKANKO

[…]Głównym wrażeniem, które zostało mi w głowie, jest „radiowość” The Dark. Składają się na to dwa czynniki: lekka, indie-rockowa albo wręcz czasem pop-rockowa produkcja, w niczym nie przypominająca żadnego z poprzednich płyt Wolfe, i wokal artystki, która ewidentnie miała ochotę pobawić się swoim głosem, barwami, a nawet skalą (całkiem wysokie nuty tu wchodzą jak na nią). Żadna z tych rzeczy nie jest wadą sama w sobie, ale… Czy to w ogóle jest jeszcze Chelsea Wolfe? Przypadkowa słuchaczka naprawdę mogłaby mieć wątpliwości. Rozpoczynający album kawałek „Cold” równie dobrze mógłby się znaleźć na płycie jakiejś altpopowej damskiej grupy typu, nie wiem, The Last Dinner Party albo Paris Paloma (na ile znam te brzmienia, przyznam, że to nie moja działka), kolejny „Seethe” budzi we mnie irracjonalną złość, bo brzmi jak piosenka ukradziona od Florence Welch, „Halo” rozpoczyna się iście Lana del Rey-owym wersem („Get up, let’s go for a ride” – no przepraszam, ale skisłam trochę)… Gdzieś jeszcze po drodze przyszły mi do głowy porównania z Phoebe Bridgers i Aurorą – choć to ostatnie to prawdę mówiąc tylko niuans kilku wokaliz.

Ten szereg porównań wskazuje na zupełnie odmienny kierunek niż wcześniejsze nazwiska, które bym łączyła z Wolfe (Darkher, Frayle, A. A. Williams, nawet King Woman). Ale równocześnie zarysowuje on inny problem. Co bym nie myślała o takich płytach jak Pain Is Beauty czy Abyss, to jedno jest pewne – nigdy w życiu nie miałam poczucia, że Wolfe od kogoś zrzyna. Wręcz przeciwnie, tak jak napisałam wcześniej, to inni zrzynali od niej! A tutaj nagle po raz pierwszy mam poczucie, że to Chelsea inspiruje się innymi osobami.[…]

Całość: https://19czwartych.art.blog/2026/08/22/chelsea-wolfe-narzekanko/

@musiczka #chelseawolfe #thedark #muzyka

0

No dobrze, skoro już sama mam bilet, to podzielę się radosną nowiną: reaktywowane D'espairsRay wraca do Europy na pięć koncertów, a JEDEN Z NICH BĘDZIE W WARSZAWIE, AAAAAA 🔥🔥🔥 Byłam gotowa jechać

D’ESPAIRSRAY
WORLD TOUR 2027
“REVENANT”

MARCH 8TH HELSINKI
MARCH 10TH WARSAW
MARCH 11TH BERLIN
MARCH 13TH COLOGNE
MARCH 15TH PARIS


NINE LIVES Ticket infos at nine-lives-entertainment.com
preview

No dobrze, skoro już sama mam bilet, to podzielę się radosną nowiną: reaktywowane D’espairsRay wraca do Europy na pięć koncertów, a JEDEN Z NICH BĘDZIE W WARSZAWIE, AAAAAA 🔥🔥🔥 Byłam gotowa jechać na nich za granicę, ale cieszę się, że nie muszę 😁✨

Pierwsza pula biletów liczyła chyba 10 sztuk, bo wyprzedała się w minutę, ale druga (170 pln) i dwa pakiety vipowskie (nie stać mnie 😭) jest nadal dostępna.

Sprzedaż na Warszawę prowadzi Knockout.

O tym, dlaczego tak się jaram, napisałam w zeszłym roku: https://19czwartych.art.blog/2025/11/07/ponowne-odkrycie-despairsray/

To co, ktoś się wybiera może? Jak pisałam o nich w listopadzie, okazało się, że nie tylko ja ich pamiętam, więc może ktoś coś…? ;)

@musiczka #jrock #despairsray #muzyka

No dobrze, skoro już sama mam bilet, to podzielę się radosną nowiną: reaktywowane D’espairsRay wraca do Europy na pięć koncertów, a JEDEN Z NICH BĘDZIE W WARSZAWIE, AAAAAA 🔥🔥🔥 Byłam gotowa jechać na nich za granicę, ale cieszę się, że nie muszę 😁✨

Pierwsza pula biletów liczyła chyba 10 sztuk, bo wyprzedała się w minutę, ale druga (170 pln) i dwa pakiety vipowskie (nie stać mnie 😭) jest nadal dostępna.

Sprzedaż na Warszawę prowadzi Knockout.

O tym, dlaczego tak się jaram, napisałam w zeszłym roku: https://19czwartych.art.blog/2025/11/07/ponowne-odkrycie-despairsray/

To co, ktoś się wybiera może? Jak pisałam o nich w listopadzie, okazało się, że nie tylko ja ich pamiętam, więc może ktoś coś…? ;)

@musiczka #jrock #despairsray #muzyka

0

Tak sobie pomyślałam, że kurczę, nigdy nie wrzucam tu rzeczy, które wrzucam na tzw stories na mediach społecznościowych głównego nurtu... I w sumie szkoda, bo czasem to fajne rzeczy. Więc teraz np

preview

Tak sobie pomyślałam, że kurczę, nigdy nie wrzucam tu rzeczy, które wrzucam na tzw stories na mediach społecznościowych głównego nurtu… I w sumie szkoda, bo czasem to fajne rzeczy. Więc teraz np dzielę się naszywką, którą sama przed chwilą wyhaftowałam – duszek z piosenki i merchu #BadOmens . Pójdzie na pastelową kurtkę naszywkową 🥰

Link do piosenki: https://youtu.be/EUe9UhcUtEI?is=qcGDe1oQBJafvgJS

@musiczka @muzykametalowa (trochę prowokacyjnie, ale Bad Omens gra metal tak ogólnie, tylko niekoniecznie w tym utworze 😈) #handmade #embroidery

Tak sobie pomyślałam, że kurczę, nigdy nie wrzucam tu rzeczy, które wrzucam na tzw stories na mediach społecznościowych głównego nurtu… I w sumie szkoda, bo czasem to fajne rzeczy. Więc teraz np dzielę się naszywką, którą sama przed chwilą wyhaftowałam – duszek z piosenki i merchu #BadOmens . Pójdzie na pastelową kurtkę naszywkową 🥰

Link do piosenki: https://youtu.be/EUe9UhcUtEI?is=qcGDe1oQBJafvgJS

@musiczka @muzykametalowa (trochę prowokacyjnie, ale Bad Omens gra metal tak ogólnie, tylko niekoniecznie w tym utworze 😈) #handmade #embroidery