0

Przez tydzień byłam matką dziecka z autyzmem. Udawałam, by sprawdzić, czy państwo nam pomoże

Przez tydzień byłam matką dziecka z autyzmem. Udawałam, by sprawdzić, czy państwo nam pomoże oko.press
preview

Stary, ale bardzo dobry tekst. Polecam.

"Dzwonię na Żurawią do Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych.

  • Dzień dobry, czy znajdę tu pełnomocnika do spraw osób ze spektrum autyzmu?

  • Nie, wyszczególnionych pełnomocników nie ma.

  • To gdzie pytać o terapię, szkoły, pomoc psychiatryczną dla dziecka z autyzmem?

  • Proszę pani, to są kompetencje różnych resortów. Edukacja, to MEN, a w terenie kuratoria. O rehabilitacji na NFZ powinien poinformować lekarz. Nie ma jednego miejsca, w którym pokierują panią kompleksowo.

  • A porady prawne dla osób ze spektrum?

  • Są organizacje pozarządowe, fundacje.

  • A państwowe?

Pani prycha do słuchawki: – Ja nic nie wiem na ten temat. "

“Psychiatra zaleca 20 godzin wsparcia tygodniowo, a wywiad środowiskowy idzie do domu dziecka, zagląda do lodówki, zamiast zrobić właściwe rozpoznanie, i zaniża godziny nawet do dwóch tygodniowo.”

"Niedawno rozmawiałam z mamą z Podkarpacia, usłyszała w poradni, że dziewczynka nie może mieć zespołu Aspergera, bo Aspergera mają tylko chłopcy. Bzdura! I panie z poradni nie wydały żadnej opinii, powiedziały: „dziewczynka jest po prostu rozpieszczona”. I co taka matka ma zrobić? "

Generalnie stary, ale bardzo dobry i wciąż aktualny tekst. Polecam.

Stary, ale bardzo dobry tekst. Polecam.

"Dzwonię na Żurawią do Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych.

  • Dzień dobry, czy znajdę tu pełnomocnika do spraw osób ze spektrum autyzmu?

  • Nie, wyszczególnionych pełnomocników nie ma.

  • To gdzie pytać o terapię, szkoły, pomoc psychiatryczną dla dziecka z autyzmem?

  • Proszę pani, to są kompetencje różnych resortów. Edukacja, to MEN, a w terenie kuratoria. O rehabilitacji na NFZ powinien poinformować lekarz. Nie ma jednego miejsca, w którym pokierują panią kompleksowo.

  • A porady prawne dla osób ze spektrum?

  • Są organizacje pozarządowe, fundacje.

  • A państwowe?

Pani prycha do słuchawki: – Ja nic nie wiem na ten temat. "

“Psychiatra zaleca 20 godzin wsparcia tygodniowo, a wywiad środowiskowy idzie do domu dziecka, zagląda do lodówki, zamiast zrobić właściwe rozpoznanie, i zaniża godziny nawet do dwóch tygodniowo.”

"Niedawno rozmawiałam z mamą z Podkarpacia, usłyszała w poradni, że dziewczynka nie może mieć zespołu Aspergera, bo Aspergera mają tylko chłopcy. Bzdura! I panie z poradni nie wydały żadnej opinii, powiedziały: „dziewczynka jest po prostu rozpieszczona”. I co taka matka ma zrobić? "

Generalnie stary, ale bardzo dobry i wciąż aktualny tekst. Polecam.

0

Święto Sportu - impreza charytatywna w Wiszni Małej

preview

ok, sprawdźmy, na ile realnie fediwersum radzi sobie w konkurencji z fb, jeśli chodzi o angażowanie ludzi ;-)

W Wiszni Małej (powiat trzebnicki) 3 września (niedziela) organizujemy imprezę charytatywną, z której dochód będzie przeznaczony na leczenie i rehabilitację okolicznych dzieciaków. Zachęcam do wsparcia - można upiec ciasto, podarować fanty na loterię, pomóc jako wolontariusz(ka) na miejscu. Jeśli chcecie się zaangażować - dajcie znać :-)

💚🤍❤️🖤𝐒́𝐰𝐢𝐞̨𝐭𝐨 𝐬𝐩𝐨𝐫𝐭𝐮 𝐕 - 𝐧𝐚𝐝𝐜𝐡𝐨𝐝𝐳𝐢… ❗️Mamy dla Was wspaniałą wiadomość❗️ 💚Nasze Stowarzyszenie przyłącza się do rokrocznie organizowanego wydarzenia przez Fundacja Brawo Ty oraz Akademia Piłki Nożnej Talent Trzebnica i zaprasza już za dwa miesiące tj. 3️⃣ września na kolejną jubileuszową edycję 𝐒́𝐰𝐢𝐞̨𝐭𝐚 𝐒𝐩𝐨𝐫𝐭𝐮⚽👍 💚Ideą, która przyświeca od samego początku, to łączenie sportowej rywalizacji i niesienie pomocy dla młodych mieszkańców naszego regionu. 💚Cenna lekcja altruizmu i wspólnej, rodzinnej zabawy💚🤍❤🖤 Tym razem znów zagramy wspólnie dla: ❤ Kasi Wróbel - mieszkanki Gminy Trzebnica , 🖤 Antosia Mellera - mieszkańca Gmina Oborniki Śląskie, 🤍 Kuby Palusa - mieszkańca Gmina Wisznia Mała. 👉Przypominamy, że cały dochód naszej imprezy przeznaczony będzie na leczenie i rehabilitację dzieci. 👉Podobnie, jak w latach ubiegłych swojego patronatu udzieliły nam: ❤ Gmina Wisznia Mała ❤ OKSiR Wisznia Mała ❤ Starostwo Powiatowe w Trzebnicy- Powiat Trzebnicki 👉🏻Już wkrótce więcej szczegółowych informacji o naszych bohaterach, programie imprezy, osobach, firmach i instytucjach, które nas wspierają. 📍ale nasze potrzeby są ogromne, bo potrzebujemy: ⚠️Wolontariuszy - dorosłych i młodzież, która chciałaby nam pomóc w obsłudze naszego wydarzenia. Spektrum prac jest naprawdę bardzo różne. Od pomocy w przygotowywaniu kawy, pieczenia kiełbasek, po dmuchanie balonów, malowanie twarzy dzieciom, pracach porządkowych czy innych, które wskażemy. Nie musisz być z nami cały dzień, wystarczy, że swoją pomoc chciałbyś ograniczyć nawet do 2 czy 3 godzin. Wszystkich zainteresowanych prosimy o zgłoszenia pod numerem: ☎️𝟓𝟏𝟓-𝟎𝟖𝟏-𝟔𝟎𝟎 lub pisząc na adres 𝐢𝐧𝐟𝐨@𝐝𝐥𝐚𝐭𝐫𝐳𝐞𝐛𝐧𝐢𝐜𝐲.𝐩𝐥 ⚠️ Gadżetów firmowych, Voucherów, atrakcyjnych przedmiotów na licytację czy szeroko pojętych prezentów - do obsługi naszego konkursu loteryjnego. ⚠️Masz firmę lub pracujesz w dziale marketingu? Decydujesz o tym, że możesz wesprzeć organizację takiego wydarzenia jak nasze? A może masz jakiś nowy, nietrafiony prezent? Przeznacz go na szczytny cel i zgłoś się do nas: ☎️𝟓𝟏𝟓-𝟎𝟖𝟏-𝟔𝟎𝟎 lub pisząc na adres 𝐢𝐧𝐟𝐨@𝐝𝐥𝐚𝐭𝐫𝐳𝐞𝐛𝐧𝐢𝐜𝐲.𝐩𝐥 💚Pamiętajcie, pomaganie jest fajne - to hasło, które jest z nami od początku😍

ok, sprawdźmy, na ile realnie fediwersum radzi sobie w konkurencji z fb, jeśli chodzi o angażowanie ludzi ;-)

W Wiszni Małej (powiat trzebnicki) 3 września (niedziela) organizujemy imprezę charytatywną, z której dochód będzie przeznaczony na leczenie i rehabilitację okolicznych dzieciaków. Zachęcam do wsparcia - można upiec ciasto, podarować fanty na loterię, pomóc jako wolontariusz(ka) na miejscu. Jeśli chcecie się zaangażować - dajcie znać :-)

💚🤍❤️🖤𝐒́𝐰𝐢𝐞̨𝐭𝐨 𝐬𝐩𝐨𝐫𝐭𝐮 𝐕 - 𝐧𝐚𝐝𝐜𝐡𝐨𝐝𝐳𝐢… ❗️Mamy dla Was wspaniałą wiadomość❗️ 💚Nasze Stowarzyszenie przyłącza się do rokrocznie organizowanego wydarzenia przez Fundacja Brawo Ty oraz Akademia Piłki Nożnej Talent Trzebnica i zaprasza już za dwa miesiące tj. 3️⃣ września na kolejną jubileuszową edycję 𝐒́𝐰𝐢𝐞̨𝐭𝐚 𝐒𝐩𝐨𝐫𝐭𝐮⚽👍 💚Ideą, która przyświeca od samego początku, to łączenie sportowej rywalizacji i niesienie pomocy dla młodych mieszkańców naszego regionu. 💚Cenna lekcja altruizmu i wspólnej, rodzinnej zabawy💚🤍❤🖤 Tym razem znów zagramy wspólnie dla: ❤ Kasi Wróbel - mieszkanki Gminy Trzebnica , 🖤 Antosia Mellera - mieszkańca Gmina Oborniki Śląskie, 🤍 Kuby Palusa - mieszkańca Gmina Wisznia Mała. 👉Przypominamy, że cały dochód naszej imprezy przeznaczony będzie na leczenie i rehabilitację dzieci. 👉Podobnie, jak w latach ubiegłych swojego patronatu udzieliły nam: ❤ Gmina Wisznia Mała ❤ OKSiR Wisznia Mała ❤ Starostwo Powiatowe w Trzebnicy- Powiat Trzebnicki 👉🏻Już wkrótce więcej szczegółowych informacji o naszych bohaterach, programie imprezy, osobach, firmach i instytucjach, które nas wspierają. 📍ale nasze potrzeby są ogromne, bo potrzebujemy: ⚠️Wolontariuszy - dorosłych i młodzież, która chciałaby nam pomóc w obsłudze naszego wydarzenia. Spektrum prac jest naprawdę bardzo różne. Od pomocy w przygotowywaniu kawy, pieczenia kiełbasek, po dmuchanie balonów, malowanie twarzy dzieciom, pracach porządkowych czy innych, które wskażemy. Nie musisz być z nami cały dzień, wystarczy, że swoją pomoc chciałbyś ograniczyć nawet do 2 czy 3 godzin. Wszystkich zainteresowanych prosimy o zgłoszenia pod numerem: ☎️𝟓𝟏𝟓-𝟎𝟖𝟏-𝟔𝟎𝟎 lub pisząc na adres 𝐢𝐧𝐟𝐨@𝐝𝐥𝐚𝐭𝐫𝐳𝐞𝐛𝐧𝐢𝐜𝐲.𝐩𝐥 ⚠️ Gadżetów firmowych, Voucherów, atrakcyjnych przedmiotów na licytację czy szeroko pojętych prezentów - do obsługi naszego konkursu loteryjnego. ⚠️Masz firmę lub pracujesz w dziale marketingu? Decydujesz o tym, że możesz wesprzeć organizację takiego wydarzenia jak nasze? A może masz jakiś nowy, nietrafiony prezent? Przeznacz go na szczytny cel i zgłoś się do nas: ☎️𝟓𝟏𝟓-𝟎𝟖𝟏-𝟔𝟎𝟎 lub pisząc na adres 𝐢𝐧𝐟𝐨@𝐝𝐥𝐚𝐭𝐫𝐳𝐞𝐛𝐧𝐢𝐜𝐲.𝐩𝐥 💚Pamiętajcie, pomaganie jest fajne - to hasło, które jest z nami od początku😍

0

Czy haftowanie w pociągach to wandalizm?

preview

Za profilem FB Mariusza Szczygła:

🎤- Wandalizm – mówię - ale jak dla mnie wandalizm wyborowy.

👄- Różne są głosy – mówi Monika Drożyńska. - Długo była to dla mnie rozrywka w podróży. Ludzie w pociągu różne rzeczy robią. Czytają, Facebooka scrollują, muzyki słuchają…

🎤- A pani czyha…

👄- Bo nigdy nie wiem, kiedy… Wiem tylko, że będę haftować. Jak wsiadam do pociągu, myślę, jaka jest pora roku, jaki dzień, może jakaś rocznica, jaka jest aura… I staram się wokół tego wyhaftować przekaz. Ale też przeważnie haftuję poezję. Trzymam się tego, bo dzięki temu poezję czytam. Tak więc czytam i czyham na dogodny moment.

🎤- Zapamiętuje pani sobie ten wers? Czy on jest w książce przed panią na stoliczku?

👄- Zapamiętuję, ale sprawdzam, bo lubię się pomylić, połknąć jakąś literę, słowo. Zresztą tekst do pociągu musi być krótki. Miejsca na zagłówku jest mało.

🎤- No i żeby nikt pani nie przyuważył?

👄- Mnie się wydaje, że wszyscy widzą, ale ludzie mają to w nosie. Mimo to czekam aż ten, kto siedzi obok, do Warsu pójdzie. Hejtują mnie dopiero w internecie, policją straszą. A jak ktoś jeszcze sprawdzi, że wandalizuje pociąg dojrzała kobieta, matka dorosłego syna, i ma doktorat, i gdzieś uczy, i w muzeach prace, to nie mogą tego wytrzymać. A zaczęło się tak, że jechałam z synem na strajk do Warszawy pociągiem. Nad jego głową wisiał zagłówek. Myślę sobie: taka fajna tkanina do wyhaftowania. Ściągnęłam ją i wyhaftowałam STRAJKUJ. Tymek pyta: mamo, a tak wolno? Na co powiedziałam: nie wolno, ale można.

🔹Więcej o Monika Drożyńska przeczytacie w mojej rubryce „Artystka Extra” w najnowszych Wysokie Obcasy Extra od czwartku 20.07 w kioskach.

Za profilem FB Mariusza Szczygła:

🎤- Wandalizm – mówię - ale jak dla mnie wandalizm wyborowy.

👄- Różne są głosy – mówi Monika Drożyńska. - Długo była to dla mnie rozrywka w podróży. Ludzie w pociągu różne rzeczy robią. Czytają, Facebooka scrollują, muzyki słuchają…

🎤- A pani czyha…

👄- Bo nigdy nie wiem, kiedy… Wiem tylko, że będę haftować. Jak wsiadam do pociągu, myślę, jaka jest pora roku, jaki dzień, może jakaś rocznica, jaka jest aura… I staram się wokół tego wyhaftować przekaz. Ale też przeważnie haftuję poezję. Trzymam się tego, bo dzięki temu poezję czytam. Tak więc czytam i czyham na dogodny moment.

🎤- Zapamiętuje pani sobie ten wers? Czy on jest w książce przed panią na stoliczku?

👄- Zapamiętuję, ale sprawdzam, bo lubię się pomylić, połknąć jakąś literę, słowo. Zresztą tekst do pociągu musi być krótki. Miejsca na zagłówku jest mało.

🎤- No i żeby nikt pani nie przyuważył?

👄- Mnie się wydaje, że wszyscy widzą, ale ludzie mają to w nosie. Mimo to czekam aż ten, kto siedzi obok, do Warsu pójdzie. Hejtują mnie dopiero w internecie, policją straszą. A jak ktoś jeszcze sprawdzi, że wandalizuje pociąg dojrzała kobieta, matka dorosłego syna, i ma doktorat, i gdzieś uczy, i w muzeach prace, to nie mogą tego wytrzymać. A zaczęło się tak, że jechałam z synem na strajk do Warszawy pociągiem. Nad jego głową wisiał zagłówek. Myślę sobie: taka fajna tkanina do wyhaftowania. Ściągnęłam ją i wyhaftowałam STRAJKUJ. Tymek pyta: mamo, a tak wolno? Na co powiedziałam: nie wolno, ale można.

🔹Więcej o Monika Drożyńska przeczytacie w mojej rubryce „Artystka Extra” w najnowszych Wysokie Obcasy Extra od czwartku 20.07 w kioskach.

0

"Ja tylko wykonuję swoje obowiązki, mówi strażniczka". - Gdzieś już to słyszałam. | Z facebooka

Agata Katarzyna Kluczewska www.facebook.com
preview

cross-postowane z: szmer.info/post/320902

cross-postowane z: szmer.info/post/320901

Jest tak. Dostajesz informację, że Twoje dziecko zostało wyłowione z rzeki na granicy dwóch krajów. Egzotycznych dla Ciebie, centralna (geograficznie), wschodnia (politycznie) Europa. Twoje piękne, ukochane dziecko. Doktorantka historii ekonomii. Przedsiębiorczyni. Kamerunka. Utonęła w Świsłoczy, rzece, której nazwy nie dasz rady wypowiedzieć.

Decydujesz się przeprowadzić procedurę identyfikacji, a później pogrzeb, na miejscu, pod niebem pod którym zmarła. Bierzesz rodzinę. Przylatujesz. Nad wszystkim starają się czuwać ludzie na miejscu. Hotele, pokoje, zakupy (no bo inaczej wyobrażasz sobie podlaskie zimno, jakoś nie masz odpowiedniej kurtki puchowej w Kamerunie żeby ją ze sobą spakować), formalności.

Spotyka Cię i życzliwość i trud. Bo tu się mielą procedury, dla nikogo z tych ludzi nie jest to ukochana córka - dumna, uparta, silna, ale dla Ciebie na zawsze ukochany dzieciak. Jesteś pastorem, kochasz ludzi, znosisz to wszystko, wierzysz w Boży plan, więc mimo smutku jasnym wzrokiem patrzysz naprzód.

Po pożegnaniu córki wsiadasz do samochodu, by dojechać na miejsce stypy. Wsiadasz do jednego z kilku, które jadą na przyjęcie. Wciąż jeszcze zatopiony w myślach, dziwisz się, gdy samochód się zatrzymuje.

  • Kontrola drogowa - Słyszysz, choć nie rozumiesz. Przed Tobą siedzi Alexis, tłumacz, i wyjaśnia. Ale niektórych rzeczy nie da się wyjaśnić. Dlaczego, skoro jest w aucie dwóch czarnoskórych mężczyzn, z których jeden mówi płynnie po polsku i pokazuje dowód osobisty, potrzeba kontroli u strażniczki się wzmaga. Dlaczego trzeba prosić osoby z drugiego auta by wróciły, bo chyba dokumenty są razem. Dlaczego nie możesz po prostu pojechać, usiąść przy stole z bliskimi i zatopić się we wspomnieniach o ukochanej Livine? Bo jesteś czarny. Na polskiej, podlaskiej drodze. 4 osoby tłumaczą że ten przejazd był zgłaszany. Żeby tym ludziom nie dokładać, właśnie pochowali tragicznie zmarłą córkę. Że naprawdę nie mamy czasu, że czeka poczęstunek a w perspektywie ledwie kilka godzin do samolotu, odlatującego z Warszawy.

Ja państwa nie zatrzymuję, możecie jechać, mówi strażniczka. Do białych. To nie my mamy samolot.

Ostatecznie pomaga rozmowa z przełożonym. Nie musimy jechać do Białegostoku po dokumenty, tylko po to żeby pokazać że jesteś kim jesteś.

Ja tylko wykonuję swoje obowiązki, mówi strażniczka. Gdzieś już to słyszałam.

cross-postowane z: szmer.info/post/320902

cross-postowane z: szmer.info/post/320901

Jest tak. Dostajesz informację, że Twoje dziecko zostało wyłowione z rzeki na granicy dwóch krajów. Egzotycznych dla Ciebie, centralna (geograficznie), wschodnia (politycznie) Europa. Twoje piękne, ukochane dziecko. Doktorantka historii ekonomii. Przedsiębiorczyni. Kamerunka. Utonęła w Świsłoczy, rzece, której nazwy nie dasz rady wypowiedzieć.

Decydujesz się przeprowadzić procedurę identyfikacji, a później pogrzeb, na miejscu, pod niebem pod którym zmarła. Bierzesz rodzinę. Przylatujesz. Nad wszystkim starają się czuwać ludzie na miejscu. Hotele, pokoje, zakupy (no bo inaczej wyobrażasz sobie podlaskie zimno, jakoś nie masz odpowiedniej kurtki puchowej w Kamerunie żeby ją ze sobą spakować), formalności.

Spotyka Cię i życzliwość i trud. Bo tu się mielą procedury, dla nikogo z tych ludzi nie jest to ukochana córka - dumna, uparta, silna, ale dla Ciebie na zawsze ukochany dzieciak. Jesteś pastorem, kochasz ludzi, znosisz to wszystko, wierzysz w Boży plan, więc mimo smutku jasnym wzrokiem patrzysz naprzód.

Po pożegnaniu córki wsiadasz do samochodu, by dojechać na miejsce stypy. Wsiadasz do jednego z kilku, które jadą na przyjęcie. Wciąż jeszcze zatopiony w myślach, dziwisz się, gdy samochód się zatrzymuje.

  • Kontrola drogowa - Słyszysz, choć nie rozumiesz. Przed Tobą siedzi Alexis, tłumacz, i wyjaśnia. Ale niektórych rzeczy nie da się wyjaśnić. Dlaczego, skoro jest w aucie dwóch czarnoskórych mężczyzn, z których jeden mówi płynnie po polsku i pokazuje dowód osobisty, potrzeba kontroli u strażniczki się wzmaga. Dlaczego trzeba prosić osoby z drugiego auta by wróciły, bo chyba dokumenty są razem. Dlaczego nie możesz po prostu pojechać, usiąść przy stole z bliskimi i zatopić się we wspomnieniach o ukochanej Livine? Bo jesteś czarny. Na polskiej, podlaskiej drodze. 4 osoby tłumaczą że ten przejazd był zgłaszany. Żeby tym ludziom nie dokładać, właśnie pochowali tragicznie zmarłą córkę. Że naprawdę nie mamy czasu, że czeka poczęstunek a w perspektywie ledwie kilka godzin do samolotu, odlatującego z Warszawy.

Ja państwa nie zatrzymuję, możecie jechać, mówi strażniczka. Do białych. To nie my mamy samolot.

Ostatecznie pomaga rozmowa z przełożonym. Nie musimy jechać do Białegostoku po dokumenty, tylko po to żeby pokazać że jesteś kim jesteś.

Ja tylko wykonuję swoje obowiązki, mówi strażniczka. Gdzieś już to słyszałam.

0

Miasta projektuje się z myślą o mężczyznach - fb Mum and the city

Mum and the city www.facebook.com
preview

cross-postowane z: szmer.info/post/319944

Kiedy zostałam mamą, przeżyłam szok. Nie, wcale nie będziemy dzisiaj rozmawiać o mom-shamingu - choć matki są zawstydzane na każdym kroku, wystarczy, że karmią piersią w miejscu publicznym, ale jak karmią butelką, to też źle - a o tym, jak ciężko ten krok zrobić, czyli… Jak zaprojektowane są miasta? Według ONZ ponad 40% kobiet nie pracuje zawodowo, bo zajmują się kimś bliskim, często na wózku: dziećmi, ale też osobami starszymi czy członkami rodziny z niepełnosprawnością. Dla porównania tylko 6% mężczyzn jest w takiej sytuacji. Urlop rodzicielski w Polsce dzieli z matką nieco ponad 1% ojców. Wychowawczy jeszcze mniej, bo zaledwie co setny mężczyzna (i blisko co druga kobieta!). A kto zajmuje się polityką, czyli podejmuje kluczowe decyzje o kształcie miast? Ano mężczyźni. Oczywiście, starają się to robić na pewno najlepiej jak potrafią, ale nie biorą pod uwagę naszej - osoby z wózkiem lub na wózku - perspektywy, bo zwyczajnie jej NIE ZNAJĄ. Żeby nie było, ja też - zanim nie zaczęłam jeździć z dzieckiem w wózku! - zupełnie nie zwracałam uwagi na:

👉🏻 Wysokie krawężniki, na których trzeba wózek podbijać (co ciekawe krawężniki są obniżane tam, gdzie wjeżdżają auta: przypadek czy męska perspektywa?).

👉🏻 Krzywe chodniki, na których wózek staje dęba, więc potrzebne są duże koła.

👉🏻 Ale jednak duże koła to duży ciężar, a wózek powinien być lekki, bo WSZĘDZIE są schody. Do urzędu, do przychodni, do sklepu, a nawet w parku.

👉🏻 Kładki i przejścia podziemne Z JEDNĄ SZYNĄ tylko dla rowerów (znów przypadek czy męska perspektywa?). Sama mam wyłącznie takie wokół domu.

👉🏻 Kostkę brukową wszędzie.

👉🏻 Nieodśnieżone chodniki.

👉🏻 Autobusy i tramwaje z wysokim i wąskim wejściem. Teraz jest już całkiem sporo niskopodłogowych, ale jak zostałam mamą, w rozkładzie jazdy był jeden na godzinę i wiesz co? Często zamiast niego przyjeżdżał normalny!* *Mężczyźni i kobiety podróżują inaczej. To my stanowimy 60-70% pasażerów komunikacji miejskiej, a gdy w gospodarstwie jest auto: częściej jeździ nim mężczyzna. Jeśli mężczyzna jedzie komunikacją miejską to raczej dalej, bo do pracy. Kobiety poruszają się na wielu krótszych trasach: wg statystyk to one odwożą dzieci do placówek czy robią zakupy: ale bilety na krótkich trasach są - pewnie już się nie zdziwisz - najdroższe! Jeśli chcesz poczytać o tym więcej, polecam „Niewidzialne kobiety” C.C. Perez.

Miasta są projektowane pod osoby jeżdżące do pracy, bo tę perspektywę znają mężczyźni. Urbaniści zajmują się rozładowywaniem korków w godzinach szczytu, a nie pieszymi. Stąd urwane znienacka chodniki, wiecznie czerwone światła dla przechodniów, przejścia nad i podziemne, żeby kierowcy nie musieli się zatrzymywać i chodniki pozastawiane samochodami. Ale dopóki miasta dla pieszych będą aż tak nieprzyjaźnie zaprojektowane (a wiem, co mówię: nie mam auta), ludzie nie wysiądą ze swoich samochodów i korki nie znikną. Tak więc dostrzeżenie perspektywy kobiet służyłoby nie tylko nam: ale wszystkim, również męskim, mieszkańcom.

cross-postowane z: szmer.info/post/319944

Kiedy zostałam mamą, przeżyłam szok. Nie, wcale nie będziemy dzisiaj rozmawiać o mom-shamingu - choć matki są zawstydzane na każdym kroku, wystarczy, że karmią piersią w miejscu publicznym, ale jak karmią butelką, to też źle - a o tym, jak ciężko ten krok zrobić, czyli… Jak zaprojektowane są miasta? Według ONZ ponad 40% kobiet nie pracuje zawodowo, bo zajmują się kimś bliskim, często na wózku: dziećmi, ale też osobami starszymi czy członkami rodziny z niepełnosprawnością. Dla porównania tylko 6% mężczyzn jest w takiej sytuacji. Urlop rodzicielski w Polsce dzieli z matką nieco ponad 1% ojców. Wychowawczy jeszcze mniej, bo zaledwie co setny mężczyzna (i blisko co druga kobieta!). A kto zajmuje się polityką, czyli podejmuje kluczowe decyzje o kształcie miast? Ano mężczyźni. Oczywiście, starają się to robić na pewno najlepiej jak potrafią, ale nie biorą pod uwagę naszej - osoby z wózkiem lub na wózku - perspektywy, bo zwyczajnie jej NIE ZNAJĄ. Żeby nie było, ja też - zanim nie zaczęłam jeździć z dzieckiem w wózku! - zupełnie nie zwracałam uwagi na:

👉🏻 Wysokie krawężniki, na których trzeba wózek podbijać (co ciekawe krawężniki są obniżane tam, gdzie wjeżdżają auta: przypadek czy męska perspektywa?).

👉🏻 Krzywe chodniki, na których wózek staje dęba, więc potrzebne są duże koła.

👉🏻 Ale jednak duże koła to duży ciężar, a wózek powinien być lekki, bo WSZĘDZIE są schody. Do urzędu, do przychodni, do sklepu, a nawet w parku.

👉🏻 Kładki i przejścia podziemne Z JEDNĄ SZYNĄ tylko dla rowerów (znów przypadek czy męska perspektywa?). Sama mam wyłącznie takie wokół domu.

👉🏻 Kostkę brukową wszędzie.

👉🏻 Nieodśnieżone chodniki.

👉🏻 Autobusy i tramwaje z wysokim i wąskim wejściem. Teraz jest już całkiem sporo niskopodłogowych, ale jak zostałam mamą, w rozkładzie jazdy był jeden na godzinę i wiesz co? Często zamiast niego przyjeżdżał normalny!* *Mężczyźni i kobiety podróżują inaczej. To my stanowimy 60-70% pasażerów komunikacji miejskiej, a gdy w gospodarstwie jest auto: częściej jeździ nim mężczyzna. Jeśli mężczyzna jedzie komunikacją miejską to raczej dalej, bo do pracy. Kobiety poruszają się na wielu krótszych trasach: wg statystyk to one odwożą dzieci do placówek czy robią zakupy: ale bilety na krótkich trasach są - pewnie już się nie zdziwisz - najdroższe! Jeśli chcesz poczytać o tym więcej, polecam „Niewidzialne kobiety” C.C. Perez.

Miasta są projektowane pod osoby jeżdżące do pracy, bo tę perspektywę znają mężczyźni. Urbaniści zajmują się rozładowywaniem korków w godzinach szczytu, a nie pieszymi. Stąd urwane znienacka chodniki, wiecznie czerwone światła dla przechodniów, przejścia nad i podziemne, żeby kierowcy nie musieli się zatrzymywać i chodniki pozastawiane samochodami. Ale dopóki miasta dla pieszych będą aż tak nieprzyjaźnie zaprojektowane (a wiem, co mówię: nie mam auta), ludzie nie wysiądą ze swoich samochodów i korki nie znikną. Tak więc dostrzeżenie perspektywy kobiet służyłoby nie tylko nam: ale wszystkim, również męskim, mieszkańcom.

0

Odebrali jej dziecko za wpis na Facebooku. "Najmłodszy więzień polityczny w Polsce"

Odebrali jej dziecko za wpis na Facebooku. "Najmłodszy więzień polityczny w Polsce" wiadomosci.onet.pl
preview

cross-postowane z: szmer.info/post/293883

jakby ktoś chciał iść w “ale tu chodzi o dziecko a nie o politykę” dodam:

  1. ze znanych mi (a znam 2 z pierwszej ręki i pare dalszych z internetu) sytuacji, w których ktoś grozi samobójstwem wprost, policja jedynie przyjeżdżała i upewniała się, że wszystko jest ok, 2 razy rodzina chorych musiała obiecać, że następnego dnia odstawi ich do szpitala czy na badania. I tyle. I dotyczyło to sytuacji jednoznacznych, a nie “miałam coś innego na myśli”.
  2. dziecka w takim wieku w ogóle nie wolno zgodnie z prawem umieścić w tak dużej placówce
  3. w wielu sytuacjach, w których rodzic po prostu nie może zajmować się dzieckiem (bo jest chory, zmarł, czy służby go nie lubią) dziecko trafia pod opiekę bliskich (rodzina, przyjaciele), a sąd zajmuje się jego sprawą w międzyczasie. Chyba, że sprawa ma charakter polityczny - kojarzę podobną, gdzie odebrano dziecko tęczowej rodzinie (i umiesczono w rodzinie zastępczej homofobicznych religijnych oszołomów)

cross-postowane z: szmer.info/post/293883

jakby ktoś chciał iść w “ale tu chodzi o dziecko a nie o politykę” dodam:

  1. ze znanych mi (a znam 2 z pierwszej ręki i pare dalszych z internetu) sytuacji, w których ktoś grozi samobójstwem wprost, policja jedynie przyjeżdżała i upewniała się, że wszystko jest ok, 2 razy rodzina chorych musiała obiecać, że następnego dnia odstawi ich do szpitala czy na badania. I tyle. I dotyczyło to sytuacji jednoznacznych, a nie “miałam coś innego na myśli”.
  2. dziecka w takim wieku w ogóle nie wolno zgodnie z prawem umieścić w tak dużej placówce
  3. w wielu sytuacjach, w których rodzic po prostu nie może zajmować się dzieckiem (bo jest chory, zmarł, czy służby go nie lubią) dziecko trafia pod opiekę bliskich (rodzina, przyjaciele), a sąd zajmuje się jego sprawą w międzyczasie. Chyba, że sprawa ma charakter polityczny - kojarzę podobną, gdzie odebrano dziecko tęczowej rodzinie (i umiesczono w rodzinie zastępczej homofobicznych religijnych oszołomów)
0

Manifa Wrocław 2023

Manifa Wrocław 2023 www.facebook.com
preview

cross-postowane z: szmer.info/post/288328

z fb Strajku Kobiet Wrocław: Manifa Wrocław 2023, Wrocławski Rynek, niedziela 5.03.2023, godz. 12.00

Pierwsza Manifa ruszyła na ulicę w 2000 r. po skandalicznej interwencji policji w gabinecie ginekologicznym w Lublińcu, podczas której pacjentkę potraktowano jak “materiał dowodowy” w sprawie o aborcję. Przez 23 lata od tamtego wydarzenia niewiele się zmieniło. Za pomoc w przerwaniu ciąży nadal można trafić przed sąd jak Justyna Wydrzyńska, a w sejmie omawiany jest projekt, w którym karane ma być już samo informowanie o aborcji. Nie można nie wspomnieć o Izabeli z Pszczyny i Agnieszce z Częstochowy, które stały się ofiarami śmiertelnymi zaostrzenia prawa aborcyjnego i fanatycznego kultu płodów.

Od tamtej pory wychodziłyśmy na ulicę wiele razy z wypisanymi postulatami na transparentach. Przerażające jest to, jak wiele z nich jest nadal aktualnych. Przypomnij sobie, jaki napis widniał na Twoim transparencie i pomyśl, czy mógłby być tematem tegorocznej Manify. Zapewne tak. Brak prawa do decydowania o własnym ciele to nie jedyny problem, na który zwracałyśmy uwagę.

Nadal w większości to kobiety pełnią opiekę nad bliskimi z niepełnosprawnościami (dziećmi, rodzicami) i nadal pozostają bez realnego wsparcia, możliwości dzielenia opłacanej pracy opiekuńczej, bez godnego wynagrodzenia i bez możliwości dodatkowego zarobku. Najczęściej bez możliwości odejścia od łóżek swoich podopiecznych i wyjścia na ulicę, by domagać się swoich praw. Nadal to najbardziej sfeminizowane zawody są najgorzej finansowane.

Nadal to ważni panowie z teczkami zasiadają w najważniejszych komisjach, decydując o obszarach życia istotnych dla kobiet.

Nadal to przedstawiciele kościoła są partnerami w rozmowach o kobiecej seksualności, cielesności i rozrodczości. Ich zdanie jest istotniejsze niż tysięcy kobiet protestujących na ulicach.

Nieodpłatna praca opiekuńcza wykonywana jest nadal w nieporównywalnie większym wymiarze przez kobiety. Nadal kobiety, które marzą o macierzyństwie i wymagają leczenia bezpłodności lub zabiegów in vitro muszą je finansować z prywatnych środków.

Nadal ogranicza się kobietom powrót na rynek pracy po urodzeniu dziecka poprzez niewystarczającą ilość miejsc w publicznych żłobkach.

Problemy poruszane podczas Manif nie są jedynie problemami kobiet, więc jeżeli czujesz się dyskryminowanx w którymkolwiek z poruszanych obszarów, to chodź z nami i zawalczmy o siebie wspólnie - podczas Manify i każdego innego dnia!

Z każdym kolejnym rokiem rośnie nasz wkurw i nasza solidarność, a nasze głosy stają się silniejsze!

cross-postowane z: szmer.info/post/288328

z fb Strajku Kobiet Wrocław: Manifa Wrocław 2023, Wrocławski Rynek, niedziela 5.03.2023, godz. 12.00

Pierwsza Manifa ruszyła na ulicę w 2000 r. po skandalicznej interwencji policji w gabinecie ginekologicznym w Lublińcu, podczas której pacjentkę potraktowano jak “materiał dowodowy” w sprawie o aborcję. Przez 23 lata od tamtego wydarzenia niewiele się zmieniło. Za pomoc w przerwaniu ciąży nadal można trafić przed sąd jak Justyna Wydrzyńska, a w sejmie omawiany jest projekt, w którym karane ma być już samo informowanie o aborcji. Nie można nie wspomnieć o Izabeli z Pszczyny i Agnieszce z Częstochowy, które stały się ofiarami śmiertelnymi zaostrzenia prawa aborcyjnego i fanatycznego kultu płodów.

Od tamtej pory wychodziłyśmy na ulicę wiele razy z wypisanymi postulatami na transparentach. Przerażające jest to, jak wiele z nich jest nadal aktualnych. Przypomnij sobie, jaki napis widniał na Twoim transparencie i pomyśl, czy mógłby być tematem tegorocznej Manify. Zapewne tak. Brak prawa do decydowania o własnym ciele to nie jedyny problem, na który zwracałyśmy uwagę.

Nadal w większości to kobiety pełnią opiekę nad bliskimi z niepełnosprawnościami (dziećmi, rodzicami) i nadal pozostają bez realnego wsparcia, możliwości dzielenia opłacanej pracy opiekuńczej, bez godnego wynagrodzenia i bez możliwości dodatkowego zarobku. Najczęściej bez możliwości odejścia od łóżek swoich podopiecznych i wyjścia na ulicę, by domagać się swoich praw. Nadal to najbardziej sfeminizowane zawody są najgorzej finansowane.

Nadal to ważni panowie z teczkami zasiadają w najważniejszych komisjach, decydując o obszarach życia istotnych dla kobiet.

Nadal to przedstawiciele kościoła są partnerami w rozmowach o kobiecej seksualności, cielesności i rozrodczości. Ich zdanie jest istotniejsze niż tysięcy kobiet protestujących na ulicach.

Nieodpłatna praca opiekuńcza wykonywana jest nadal w nieporównywalnie większym wymiarze przez kobiety. Nadal kobiety, które marzą o macierzyństwie i wymagają leczenia bezpłodności lub zabiegów in vitro muszą je finansować z prywatnych środków.

Nadal ogranicza się kobietom powrót na rynek pracy po urodzeniu dziecka poprzez niewystarczającą ilość miejsc w publicznych żłobkach.

Problemy poruszane podczas Manif nie są jedynie problemami kobiet, więc jeżeli czujesz się dyskryminowanx w którymkolwiek z poruszanych obszarów, to chodź z nami i zawalczmy o siebie wspólnie - podczas Manify i każdego innego dnia!

Z każdym kolejnym rokiem rośnie nasz wkurw i nasza solidarność, a nasze głosy stają się silniejsze!

0

Wrocław: Opłaty za naukę w szkołach. Miasto rozważa taki scenariusz

tuWroclaw.com Wrocław: Opłaty za naukę w szkołach. Miasto rozważa taki scenariusz www.tuwroclaw.com
preview

Dyrektor departamentu edukacji w Urzędzie Miejskim Wrocławia poinformował, że miasto rozważa wprowadzenie opłat za naukę w szkołach. Rodzice mieliby wybierać, czy chcą zapłacić za odbywające się lekcje, czy odbierać dzieci ze szkoły o godz. 13. Zapał urzędników studzi dolnośląski kurator oświaty.

Dyrektor departamentu edukacji w Urzędzie Miejskim Wrocławia poinformował, że miasto rozważa wprowadzenie opłat za naukę w szkołach. Rodzice mieliby wybierać, czy chcą zapłacić za odbywające się lekcje, czy odbierać dzieci ze szkoły o godz. 13. Zapał urzędników studzi dolnośląski kurator oświaty.

0

Miasto sąsiedztw - jak je budować?

Spotify #67 Miasto sąsiedztw - jak je budować? #dr inż. arch. Łukasz Pancewicz #Głos Kongresu Obywatelskiego open.spotify.com
preview

Dlaczego takie elementy przestrzeni jak ławki, skwery i place zabaw mają kluczowy wpływ dla jakości życia i naszych codziennych relacji społecznych? Jak powstają więzi sąsiedzkie i co w tym zakresie zmieniła pandemia? Po co tworzyć w mieście przestrzenie, które “nie zarabiają”? Kto dzisiaj decyduje o kierunkach rozwoju miast? Na te i inne pytania w #67 odcinku audycji “Głos Kongresu Obywatelskiego” odpowiada dr inż. arch. Łukasz Pancewicz, Politechnika Gdańska, A2P2. Rozmowę prowadzi Miłosz Szymański (@ZaRubieżą). Zachęcamy do przeczytania artykułu dr inż. arch. Łukasza Pancewicza opublikowanego w ramach Pomorskiego Thinklettera:

Dlaczego takie elementy przestrzeni jak ławki, skwery i place zabaw mają kluczowy wpływ dla jakości życia i naszych codziennych relacji społecznych? Jak powstają więzi sąsiedzkie i co w tym zakresie zmieniła pandemia? Po co tworzyć w mieście przestrzenie, które “nie zarabiają”? Kto dzisiaj decyduje o kierunkach rozwoju miast? Na te i inne pytania w #67 odcinku audycji “Głos Kongresu Obywatelskiego” odpowiada dr inż. arch. Łukasz Pancewicz, Politechnika Gdańska, A2P2. Rozmowę prowadzi Miłosz Szymański (@ZaRubieżą). Zachęcamy do przeczytania artykułu dr inż. arch. Łukasza Pancewicza opublikowanego w ramach Pomorskiego Thinklettera:

0

Diagnoza autyzmu - Wrocław

preview

w zasadzie, skoro mamy już tutaj społeczność, to czemu by nie zapytać ;p kojarzycie, czy ktoś we Wrocławiu lub okolicach zajmuje się autyzmem kobiet/diagnostyką dorosłych? Szukałam w internecie, wszędzie wskakuje tylko Warszawa (tudzież inne rejony, ale daleko), ew. wskakuje coś niby z ośrodkiem we Wrocławiu, ale diagnostyką i tak w Warszawie, więc bez sensu…

w zasadzie, skoro mamy już tutaj społeczność, to czemu by nie zapytać ;p kojarzycie, czy ktoś we Wrocławiu lub okolicach zajmuje się autyzmem kobiet/diagnostyką dorosłych? Szukałam w internecie, wszędzie wskakuje tylko Warszawa (tudzież inne rejony, ale daleko), ew. wskakuje coś niby z ośrodkiem we Wrocławiu, ale diagnostyką i tak w Warszawie, więc bez sensu…